معراج و ریشه ی قرآنی
۴-با این که ابتدای سفر از خانه ام هانی دختر ابوطالب بود خدا آغاز آن را مسجد الحرام معرفی فرموده است. شاید بدین دلیل است که عرب همه ی مکه را حرم خدا می داند. از این رو تمام آن نقاط حکم مسجد و حرم خدا را داشته است.بنابراین صحیح است که بفرماید:«أسری مِنَ المسجدِ الحرام ؛از مسجدالحرام سیر داد».و بنا به برخی از روایات آغاز سیر از مسجد الحرام بوده است. این آیه اگر چه مبدا سیر را مسجدالحرام و پایان آن را مسجدالاقصی معرفی می کند ولی هرگز منافاتی ندارد که پیامبر علاوه بر این سیر دیگری به سوی عالم بالا داشته باشد زیرا این آیه فقط این قسمت از مسافرت را بیان نموده و قسمت دیگر از برنامه ی سفر را آیات سوره نجم معترض است.
5-غرض از این سیر با شکوه شناساندن مراتب وجود و نشان دادن جهان بزرگ هستی است.سوره ی دیگری که نیز آشکارا جریان معراج را بیان نموده سوره ی نجم است.وقتی پیامبر به قریش فرمود که من فرشته ی وحی را هنگام آوردن اولین وحی با قیافه ی واقعی خود دیده ام قریش در این باره با او به مجادله برخاسته بود.قرآن در پاسخ انکار این ها چنین می فرماید:«چرا با پیامبر درباره ی دیدن جبرئیل مجادله می کنید او یک بار دیگر نیز فرشته را نزدیک «سدرةُ المنتهی» در مجاورت بهشت دیده که اقامت گاه نیکان است آن دم که سدرةُ المنتهی را آثار شکوه فرا گرفته بود دیده است . او نه خطا رفت و نه منحرف شد و مقداری از آیت های بزرگ پروردگار خود را دید» سوره نجم آیه53
پایان...
فروغ ابدیت
معراج
در مراجعت نيز در « بيت المقدس»فرود آمد و راه مكه و وطن خود را پيش گرفت و در بين راه به كاروان بازرگاني قريش برخورد. در حالي كه آنان شتري را گم كرده بودند و به دنبال آن مي گشتند و از آبي كه در ميان ظرف آنها بود قدري خورده و باقي مانده ي آن را به روي زمين ريخت و بنا به روايتي سرپوش روي آن گذاشت و از مركب فضاپيماي خود در خانه ي ام هاني پيش از طلوع فجر پايين آمد و براي اولين بار راز خود را به وي گفت و در روز همان شب در مجامع و محافل قريش پرده از راز خود برداشت. داستان معراج و سير شگفت انگيز او كه در فكر قريش امر ممتنع و محالي بود در تمام مراكز منتشر شد و سران قريش را بيش از همه عصباني كرد.
قريش به عادت ديرينه ي خود به تكذيب او برخاستند وگفتند:«در مكه كساني هستندكه بيت المقدس را ديده اند اگر راست مي گويي كيفيت ساختمان آن جا را تشريح كن». پيامبر نه تنها خصوصيات ساختمان بيت المقدس را تشريح كرد بلكه حوادثي را كه در ميان مكه و بيت المقدس رخ داده بود بازگو نمود گفت:«در ميان راه به كاروان فلان قبيله برخورد نمودم و شتري از آن ها گم شده بود و در ميان اثاثيه ي آنان ظرفي پر از آب بود و من از آن نوشيدم وسپس پوشانيدم ودر نقطه اي به گروهي برخوردم كه شتري از آنها رميده و دست آن شكسته بود».قريش گفتند«:از كاروان قريش خبر ده گفت آن ها را در «تنعيم» (ابتداي حرم است) ديدم و شتر خاكستري رنگي در پيشاپيش آنان حركت مي كرد و كجاوه اي روي آن بود و اكنون وارد شهر مكه مي شوند ».قريش از اين خبر هاي قطعي سخت عصباني شدند و گفتند:« اكنون صدق و كذب گفتارش براي ما معلوم مي شود.»چيزي نگذشت طلايع كاروان وارد شهر شد و ابوسفيان و مسافران جزئيات گزارش هاي آن حضرت راتصديق كردند.
معراج
از نظر قرآن و حديث و تاريخ
تاريكي شب افق را فرا گرفته بود و خاموشي در تمام نقاط حكم مي كرد. هنگام آن رسيده بود كه جانداران در خوابگاه هاي خود به استراحت بپردازند و براي مدت محدودي چشم از مظاهر طبيعت بپوشند و براي فعاليت روزانه ي خود تجديد قوا كنند
پيامبر اسلام نيز از اين ناموس طبيعي مستثني نبود. او مي خواست پس از اداي فريضه به استراحت بپردازد ولي يك مرتبه صداي آشنايي به گوشش رسيد آن صدا از جبرئيل امين وحي كه به او گفت: «امشب سفر دور و درازي در پيش داري و من نيز با تو همراهم تا نقاط مختلف گيتي را با مركب فضا پيمايي به نام براق بپيمايد» .
پيامبر گرامي سفر با شكوه خود را از خانه ي خواهرش ام هاني آغاز كرد و با همان مركب به سوي «بيت المقدس» واقع در كشور اردن كه آن را «مسجد اقصي» نيز مي نامند روانه شد و در مدت بسيار كوتاهي در آن نقطه پايين آمد و از نقاط مختلف مسجد و «بيت الحم» كه زادگاه حضرت مسيح است و منازل انبيا و آثار و جاي گاهشان ديدن كرد و در برخي از منازل دو ركعت نماز گزارد.سپس قسمت دوم از برنامه ي خود را آغاز فرمود از همان نقطه به سوي آسمان ها پرواز كرد.ستارگان و نظام جهان بالا را ديد و با ارواح پيامبران و فرشتگان آسماني سخن گفت و از مراكز رحمت و عذاب (بهشت و دوزخ) بازديدي كرد درجات بهشتيان و اشباح دوزخيان را از نزديك ديد و در نتيجه از رموز هستي و اسرار جهان آفرينش و وسعت عالم خلقت و آثار قدرت بي پايان خدا كاملا آگاه شد. سپس به سير خود ادامه داد و به درخت «سدرت المنتهي» رسيد و آنرا سراپا پوشيده از شكوه و جلال و عظمت ديد. در اين هنگام برنامه وي به پايان رسيد. وي مامور شد از همان راهي برگردد كه پرواز كرده بود......
معراج رسول خدا(ص)
كتاب: زندگانى حضرت محمد(ص) ص 196
نويسنده: رسولى محلاتى
داستان معراج رسول خدا(ص)در يك شب از مكه معظمه به مسجد الاقصى و از آنجا به آسمانها و بازگشتبه مكه در قرآن كريم در دو سوره به نحو اجمال ذكر شده، يكى در سوره«اسراء»و ديگرى در سوره مباركه«نجم»، و تاويلاتى كه از برخى چون حسن بصرى، عايشه و معاويه نقل شده مخالف ظاهر آيات كريمه قرآنى و صريح روايات متواترهاى است كه در كتب تفسير و حديث و تاريخ شيعه و اهل سنت نقل شده است و هيچ گونه اعتبارى براى ما ندارد (1) ، و ايرادهاى عقلى ديگرى را هم كه برخى كردهاند در پايان داستان پاسخ خواهيم داد، ان شاء الله. اما در كيفيت معراج و اينكه چند بار بوده و آن نقطهاى كه رسول خدا(ص)از آنجا به سوى مسجد الاقصى حركت كرد و بدانجا بازگشت آيا خانه ام هانى بوده يا مسجد الحرام و ساير جزئيات آن اختلافى در روايات ديده مىشود كه ما به خواستخداوند در ضمن نقل داستان به پارهاى از آن اختلافات اشاره خواهيم كرد و آنچه مشهور است آنكه اين سير شبانه با اين خصوصيات در سالهاى آخر توقف آن حضرت در شهر مكه اتفاق افتاد، اما آيا قبل از فوت ابيطالب بوده و يا بعد از آن و يا در چه شبى از شبهاى سال بوده، باز هم نقل متواترى نيست و در چند حديث آن شب را شب هفدهم ربيع الاول و يا شب بيست و هفتم رجب ذكر كرده و در نقلى هم شب هفدهم رمضان و شب بيست و يكم آن ماه نوشتهاند.
و معروف آن است كه رسول خدا(ص)در آن شب در خانه ام هانى دختر ابيطالب بود و از آنجا به معراج رفت و مجموع مدتى كه آن حضرت به سرزمين بيت المقدس و مسجد اقصى و آسمانها رفت و بازگشت از يك شب بيشتر طول نكشيد به طورى كه صبح آن شب را در همان خانه بود و در تفسير عياشى است كه امام صادق(ع)فرمود: رسول خدا(ص)نماز عشاء و نماز صبح را در مكه خواند، يعنى اسراء و معراج در اين فاصله اتفاق افتاد و در روايات به اختلاف عبارت از رسول خدا(ص)و ائمهمعصومين روايتشده كه فرمودند:
جبرئيل در آن شب بر آن حضرت نازل شد و مركبى را كه نامش«براق» (2) بود براى او آورد و رسول خدا(ص)بر آن سوار شده و به سوى بيت المقدس حركت كرد و در راه در چند نقطه ايستاد و نماز گزارد، يكى در مدينه و هجرتگاهى كه سالهاى بعد رسولخدا(ص)بدانجا هجرت فرمود، يكى هم مسجد كوفه، ديگر در طور سينا و بيت اللحم - زادگاه حضرت عيسى(ع) - و سپس وارد مسجد اقصى شد و در آنجا نماز گزارده و از آنجا به آسمان رفت.
ادامه مطلب...
ستايش مخصوص خداوندي است که علو مرتبهاش بخاطر قدرت او است، ونزديکيش به مخلوقات به واسطه عطا و بخشش او،همو استبخشنده تمام نعمتها،و دفعکننده تمام شدائد و بلاها او را ميستايم در برابر عواطف کريمانه و نعمتهاي وسيع و گستردهاشبه او ايمان ميآورم چون مبدء هستي و ظاهر و آشکار است،و از او هدايت ميطلبم چونراهنما و نزديک است،از او ياري ميجويم چون توانا و پيروز است،بر او توکل ميکنم چونتنها ياور و کفايت کننده است.
نهج البلاغه خطبه83
• پست الکترونیک