نوزادى را براى دعا يا نامگذارى نزد پيامبر صلى الله عليه وآله آوردند. نوزاد دامن حضرت را نجس كرد، مادر كودك و اطرافيان به شدت ناراحت شدند، اما پيامبر فرمود: آزادش بگذاريد، من لباس خود را مى‏شويم امّا فرياد شما باعث مى‏شود كه اين كودك بى گناه بترسد.

پيامبر صلى الله عليه وآله به اطفال سلام مى‏كرد و نام اطفال و كودكان را محترمانه مى‏برد.

درباره دختران سفارش بيشترى مى‏فرمود و در نزد او ارزش دادن به زن كارى پسنديده بود. آن هم در دورانى كه تولد دختر سبب عصبانيّت پدران مى‏شد تا آنجا كه از شدّت بغض رنگشان سياه مى‏گشت: «واذا بشّر احدهم بالانثى ظلّ وجهه مسودّاً و هو كظيم»

در زمانى كه داشتن دختر ننگ بود، پيامبر صلى الله عليه وآله مى‏فرمود: بهترين فرزندان شما دخترانند و علامت خوش قدمى زن آن است كه اوّلين فرزندش دختر باشد.

يكى از ياران پيامبر صلى الله عليه وآله در خدمت آن حضرت نشسته بود كه به او خبر دادند: همسر شما دختر آورده است، او ناراحت شد. پيامبر صلى الله عليه وآله كه اين منظره را ديد فرمود: زمين، جايگاه او و آسمان، سايه‏بان او و روزى او هم با خداست، پس چرا تو ناراحت شدى؟ او همچون گلى است خوشبو كه از آن استفاده مى‏كنى.
فردى در محضر پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله گفت: من هرگز كودك خود را نبوسيده‏ام. پيامبرصلى الله عليه وآله فرمود: اين علامت قساوت و سياهي قلب توست.

بعد از جنگ موته، در حالى كه فرزندان جعفر طيّار را بر مركب خود سوار نموده بود، به استقبال سپاه اسلام رفت . سپس وارد مسجد شد و بالاى منبر رفت و در حالى كه فرزندان جعفر روى پلّه‏هاى منبر بودند، در فضيلت جعفر سخنرانى فرمود. پس از آن نيز آنها را روى زانوى خود نشاند و دست نوازش بر سرشان كشيد.

امام صادق‏عليه السلام فرمود: يك بار پيامبر دو ركعت آخر نماز ظهر را بدون انجام مستحبات، به سرعت خواند. مردم پرسيدند: يا رسول اللّه چه كارى پيش آمد؟ فرمود: مگر گريه كودك را نشنيديد.